Thar (Surname) of the Newars

  अव, अवाल, अवाले, अवचा, जकमी, शिखरकार, बाज्यौ, मलेकार, मल्क, मल्कजु नेवार समुदायको विभिन्न थरहरू मध्य अव अथवा अवाल एक रहेको छ। ठाउँ विशेष अनुसार अव, अवाल , अवाले , अवचा भनिए ता पनि यी थर एकै हुन्। भक्तपुरमा अव अथवा अवाल भनिन्छ भने, बनेपा, धुलिखेल, ललितपुर तिर अवाले भनिन्छ। त्यस्तै ठाउँ विशेष अवा र अवचा भनिन्छ। अव थर निर्माण सम्बन्धी काम गर्ने जाति विशेष हुन्। अव भन्नाले डकर्मी काम गर्ने जाति हुन् साथै इट्टा बनाउने र पोल्ने काम गर्छन्। त्यस्तै काम विशेष हेरेर अन्य उप समूह पनि रहेका छन्। जस्तै पर्खाल र जग निर्माण सम्बन्धी काम गर्ने जकमी , छाना निर्माण, मर्मत र गजुर सम्बन्धी काम गर्ने शिखरकार/शिक्रकार र अन्य बाज्यौ , मलेकार , मल्क , मल्कजु थर रहेका छन्। यस मध्ये  शिखरकार/शिक्रकार भने उराय समूह भित्र पर्छ । Among the various surnames in the Newar community, “ Awa ” or “ Awal ” is one. Depending on the region, it is referred to as Awa , Awal , Awale , or Awacha , but these all belong to the same surname group. In Bhaktapur, it is called Awa or Awal , while in Banepa, Dhulikh...

  शिल्पकार, सी कमी, कमी, श्रीखण्ड, स्थापित, बाराही स्थानीय नेपाल भाषामा कमी वा सीकमी भनेर चिनिने यो थरले परम्परागत शिल्पी समुदायलाई जनाउँछ, जो काठमा विभिन्न प्रकारका कलाहरू सिर्जना गर्न र निर्माण गर्नमा आफ्नो सीपको लागि परिचित छन्। यो जातिले नेपालको वास्तुकलामा महत्वपूर्ण योगदान पुर्‍याएको छ, जुन मन्दिरहरू, दरबारहरू र अन्य ऐतिहासिक संरचनाहरूमा सजिएका काष्ठकलामा देख्न सकिन्छ। शिल्पकार, सी कमी, कमी, श्रीखण्ड, स्थापित, बाराही यी जातिका मानिसहरूले प्रयोग गर्ने थरहरू हुन्। भक्तपुरमा यो जाति शिल्पकार भनेर चिनिन्छ भने काठमाडौंमा स्थापित र साँखुमा श्रीखण्ड। त्यस्तै ललितपुरमा मच्छिन्द्रनाथको रथ बनाउने शिल्पी विशेष समूह बाराही थरले चिनिन्छ। स्थापित उराय समूह भित्र पर्छ । In the local Nepal Bhasa, this surname is known as “ Ka:mi ” or “ Sikami ” and represents the traditional artisan community renowned for their skills in creating and crafting various designs in wood. This group has made significant contributions to Nepal’s architecture, which is evident in the intricate woodwork adorni...

  छिपा, छिपी, रञ्जित, रञ्जितकार “रञ्जितकार” एक संस्कृत शब्द हो भने यस समुदायलाई नेपाल भाषामा “छिपा” वा “छिपी” भन्ने गर्दछ। त्यस्तै गरि रञ्जित, रञ्जितकार पनि भन्ने गरिन्छ । यस थरका मानिसहरूको मुख्य पेसा कपडामा रङ्ग रोगन गर्नु, बुट्टा भर्नु र सुकाउनु हो। यसरी कपडामा रङ्ग रोगन गर्ने कामलाई नेपाल भाषामा “छिगु” र सुकाउने कामलाई “पायगु” भनिन्छ। यसरी छिगु र पायगु बाटै छिपा थर रहन गएको थियो। यसरी छिपा शब्दलाई संस्कृतकरण गर्दा रङ्गमा जित हासिल गरेको भनेर रञ्जित भन्न थालियो । विभिन्न जडीबुटी, ओखरको बोक्रा, घाँसहरूको प्रयोग गरि विभिन्न रङ्ग बनाएर धागो र कपडा रङ्गाएका कारण छिपाहरूलाई रञ्जित र रञ्जितकार भन्ने गरियो । यहाँ “कार” शब्दको अर्थ विशेषज्ञ हुन। यी रञ्जितकारहरूले नै भक्तपुरमा मनाइने बिस्का जात्रामा उभ्याइने यसिंद्य:मा झुन्ड्याउने हलिपत बनाउने गर्दथ्यो। त्यस्तै यन्यापुन्ही (इन्द्रजात्रा) मा निकाल्ने लाखे आजुको चुन्दरी, ग्वयका, पासुका,आदि बनाउने पनि गर्थ्यो। त्यस्तै मल्लकालमा राजाको श्रीपेच बनाउने पनि रञ्जितकारहरूले नै बनाउने गर्थे। यस थरका मानिसहरूको लागी आफ्नो पेसागत काम गर्न ठूलो चौरको...